Poznaj historię Marka i Kasi! Historia Marka i Kasi
Drukuj Drukuj

Rozmowa z partnerem

„Zdaję sobie sprawę, że nie mogę nic powiedzieć, gdyż on czuje się ułomny” (Revicki V, 2008)

Reakcja kobiety na przedwczesny wytrysk ( PW) partnera zmienia się z czasem: początkowo kobieta może unikać poruszania tego tematu ze strachu przed urażeniem uczuć partnera lub zwiększeniem jego poczucia niedowartościowania. Może to prowadzić do „zmowy milczenia,” w której żaden z partnerów nie chce rozmawiać o problemie. Następnie kobieta może spróbować zmierzyć się z tym tematem i odkryć, że mężczyzna zaprzecza istnieniu problemu lub niechętnie rozmawia na temat PW. To może wywoływać uczucie frustracji, złości i pogardy w stosunku do mężczyzny. Jeśli sytuacja zostanie pozostawiona bez interwencji, może prowadzić do narastającej irytacji, problemów interpersonalnych i pogłębienia emocjonalnego rozłamu. Mężczyzna odbiera to jako zrzędzenie, zaś kobieta widzi obojętność.

Jedynie lekarz może zidentyfikować i właściwie zweryfikować podejrzenie PW oraz, jeśli to konieczne, zalecić odpowiednie leczenie. Jako że często nawet rozmowa o zaburzeniach seksualnych może stanowić problem, jedynie 9% mężczyzn z  PW szuka specjalistycznej porady u lekarza.

Kobieta dzieląca brzemię PW może przyczynić się do znalezienia rozwiązania. Rola kobiet jest w rzeczywistości zasadnicza – może umożliwić partnerowi zrozumienie problemu, by oboje mogli poszukać rozwiązania. Nierzadko mężczyźni odwiedzają lekarza tylko dzięki kobietom. Jest to jedyny sposób, aby odpowiednio zdiagnozować problem, znaleźć przyczynę i, jeśli to konieczne, wdrożyć skuteczne leczenie. Najbardziej istotny jest fakt, że mężczyzna zmagający się z  PW musi się przemóc i porozmawiać z lekarzem, który go zrozumie i zaoferuje poradę.

Istnieją narzędzia, które mogą pomóc mężczyźnie z  PW i jego partnerce uzyskać bardziej obiektywną ocenę – np. test PEDT, ale uwaga: PEDT nie zastąpi diagnozy lekarskiej. Narzędzia te bywają użyteczne jako punkt wyjścia w rozmowie z lekarzem. Patrz: więcej informacji, wypróbuj test PEDT

Niektórzy mężczyźni chcieliby ukryć swoje schorzenie – ale badania dowodzą, że pary komunikujące się w sposób otwarty i szczery na temat męskich zaburzeń seksualnych mają największą szansę, by skutecznie poradzić sobie z tym problemem. Mężczyźni angażujący swoje partnerki często przekonują się, że są tak samo zainteresowane bliskością seksualną i są skłonne zaoferować swoje wsparcie. To ułatwia parom wspólne zmierzenie się z problemem.

Kobieta może delikatnie porozmawiać z partnerem, uświadamiając mu ten problem. Odgrywa ona zasadniczą rolę poprzez wspieranie partnera, który musi zrozumieć, że problem można rozwiązać przez wspólną wizytę u lekarza.

Kilka rad: trzeba pomóc parze zrozumieć, że współżycie oznacza coś więcej niż „czas stosunku”. Czas ten jest niezbędnym, ale niewystarczającym warunkiem satysfakcjonującego przeżywania seksu! Uczenie się, jak poszerzyć swoją „mapę miłości” i jak dzielić ekscytujący proces rozwoju umiejętności erotycznych może pomóc parze przejść od minimalistycznego podejścia z perspektywy „osiągów w czasie” do bardziej zróżnicowanego, bogatego i satysfakcjonującego repertuaru. Dlatego właśnie idealne podejście terapeutyczne do PW zakłada zmianę trybu życia, porady psychoseksualne (partnerka może również wymagać pomocy z innych powodów) i – w razie potrzeby – stosowanie odpowiednich leków.

Bibliografia

  1. Revicki V et al. Health and Quality of Life Outcomes 2008;6:33.
  2. Graziottin A. Althof S. The Journal of Sexual Medicine 2011; 8 Suppl 4: 304-309.
  3. Porst H et al. Eur Urol 2007;51(3) 816-824.
matches