Poznaj historię Marka i Kasi! Historia Marka i Kasi
Drukuj Drukuj

Męska wrażliwość

Męska wrażliwość nie jest mitem. Jest to fakt i temat tabu, ukrywany jeśli to możliwe. Jednakże męska wrażliwość faktycznie istnieje i pochodzi od czegoś, co psycholodzy nazywają „utratą roli”. Stawianie ról płciowych pod znakiem zapytania, które ma miejsce od lat 70-tych poddało w wątpliwość wiele pewników, zaburzając starożytną równowagę, która scalała ludzi w związku. „Od tego momentu „wstrząsu” mężczyźni stali się słabsi. Wydaje się, że wyzwolenie kobiet odkryło zależność i słabość mężczyzn, w szczególności wewnątrz związku, która uprzednio była skrywana.” Z drugiej strony, ta utrata ról wywołała wielką dezorientację i stres, który mężczyźni muszą ukrywać, by nie wpłynął na ich status społeczny i nie doprowadził do dalszego podważenia ich roli. Skutkuje to fizycznymi, psychologicznymi i psychosomatycznymi schorzeniami, mogącymi ponad wszystko zaszkodzić sferze seksualnej.

Dla mężczyzn, jednakże, wyciszanie lub ukrywanie swoich słabości nie stanowi rozwiązania, w szczególności, gdy rzecz dotyczy seksualności. Poprzez rozmowę o swoich problemach z partnerkami i lekarzem nie okazują słabości, lecz siłę. W ten sposób mogą pomóc sobie poprzez zidentyfikowanie problemu, a następnie leczenie.

Przedwczesny wytrysk, opóźniony wytrysk, zaburzenia wzwodu, obniżenie libido, nadmierny popęd – lista zaburzeń seksualnych dotykających mężczyzn jest długa. Bardzo często wspólnym czynnikiem jest gospodarka hormonalna. Męska seksualność pozostaje pod istotnym wpływem testosteronu – hormonu produkowanego od urodzenia u obu płci, który u dorosłego mężczyzny dochodzi do stężeń 20 razy wyższych niż przy urodzeniu. Testosteron „synchronizuje” pożądanie z samym aktem seksualnym, regulując początek i koniec erekcji. W związku z tym, testosteron pozostaje w centrum męskości, choć jego poziomy nie są ani stabilne, ani spójne. Ograniczenie lub brak seksu zmniejsza ilość testosteronu produkowanego przez jądra, podczas gdy ożywienie aktywności seksualnej powoduje powrót do prawidłowych poziomów. Z tego względu, najlepszym sposobem na obniżenie libido jest ponowne podjęcie współżycia.

Trudności we współżyciu nie są chorobą, lecz raczej objawem jednego lub wielu różnych problemów. Akt współżycia wymaga funkcji nerwów przewodzących sygnały czuciowe do mózgu, pozwalając na realizację zadania, tętnic dostarczających krew do penisa i żył zapobiegających odpływaniu oraz zrównoważony układ hormonalny. Którakolwiek część tego systemu może ulec uszkodzeniu, wtedy należy zidentyfikować przyczynę problemu.

Bibliografia

  1. Melandri L. Itinerari 2011;3.
  2. Jannini EA, Simonelli C, Lenzi A. Journal Of Andrology 2002;25:317-323.
  3. Jannini EA, Screponi E, Carosa E et al. Int J Androl 1999;22(6):385-392.
  4. Foresta C, Caretta N, Corona G et al. Int J Androl 2009;32(3):198-211.
matches